Калі мы даведаліся, што ў Беларусі стартаваў маштабны праект “Кожная пятніца – роднае, сваё”, які мае на мэце падтрымку беларускіх тавараў і традыцый, то таксама вырашылі да яго далучыцца. Як гэта зрабіць? Арганізатары прапаноўваюць, напрыклад, апрануць у прыгаданы дзень адзенне ці абутак беларускіх вытворцаў, прыгатаваць ежу з айчынных прадуктаў, паслухаць нацыянальную музыку, пагутарыць на роднай мове…
Паглядзелі мы адзін на аднаго і ўсміхнуліся: на кожным – школьныя камізэлькі фабрыкі “Палессе”, так што першы пункт мы выконваем не толькі па пятніцах! Ды і з роднай мовай сябруем: а як жа інакш, калі класным кіраўніком у нашым 7 “Б” – выкладчык гэтага прадмета Алена Васільеўна Ціханава. Адным словам, вырашылі мы не толькі самі ў праекце паўдзельнічаць, а і расказаць пра яго ўшачанам. Прычым, у цікавай форме: прыдумалі пазнавальную тэматычную віктарыну, для смеласці хорам выканалі ў класе пад караоке сваю любімую беларускую песню пра сланечнік пад акном – і пайшлі на цэнтральную плошчу…
Першай на шляху нам трапілася настаўніца нашай школы Таццяна Леанідаўна Шарына – вось і выдатна, пратэсціруем задумку на знаёмым добразычлівым чалавеку. Цікава, як справіцца педагог, што выкладае фізкультуру, з заданнем па лінгвістыцы? “Бусел”, “цыбуля”, “парасон”, “ліхтар” – ніякіх праблем з перакладам беларускіх слоў на рускую мову ў нашай суразмоўцы не ўзнікла. Як і з пытаннем, якую прадукцыю выпускаюць айчынныя кампаніі “Віцьба”, “Марка”, “Камунарка” – Таццяна Леанідаўна патлумачыла, што сама неаднойчы купляла віцебскі абутак, ну а цукерку прыгаданай кандытарскай фабрыкі атрымала ад нас у якасці прыза.
Узбадзёраныя, мы рушылі да маладога таты, які прагульваўся па плошчы з дзіцячай каляскай. Як аказалася, гэта Станіслаў Аляксандравіч Малахаў, які ў свой час быў перадавым механізатарам, намалочваў на камбайне па тысячы тон зерня, таму неаднойчы ўзгадваўся ў газеце “Патрыёт”. І канечне, ён з лёгкасцю адказаў нам, што кампанія “Санта Брэмар” выпускае рыбную прадукцыю, “Юкка” – марожанае, а “Палессе” – дзіцячыя цацкі, а яшчэ дадаў, што для сваіх дзетак набывае айчынныя тавары, бо не сумняваецца ў іх якасці. Шчыра скажам, мы засталіся пад уражаннем ад знаёмства з такім цікавым і пазітыўным чалавекам.
Ідзём далей і сустракаем кампанію людзей у дзелавым адзенні, якія нешта абмяркоўваюць. Крыху няёмка перарываць іх гутарку, але ж рэпарцёры, нават пачынаючыя, павінны быць рашучымі! І госці нашага райцэнтра, прадстаўнікі дэпутацкага корпуса Бешанковіцкага раёна, што прыбылі ва Ушачы на пасяджэнне, ветліва згадзіліся паўдзельнічаць у апытанні. Галіна Віктараўна Шчуко, напрыклад, ведала значэнне прыгожага беларускага слова “знічка”, якому ў рускай мове няма аналага (гэта зорка, што падае). А Аляксей Васільевіч Івашнёў у сваю чаргу захацеў праверыць наш узровень і запытаўся, што такое “сцізорык”. А калі мы бойка адказалі, што гэта складны кішэнны нож, быў прыемна здзіўлены! Вядома ж, добра ведалі нашы госці і айчынныя кампаніі: на пытанне, што вырабляюць на “Белджы” – Аляксей Васільевіч паказаў на прыпаркаваны непадалёк аўтамабіль гэтай маркі, і ўсім нам было радасна ўбачыць, што беларускія машыны запатрабаваныя.
Адбылося і яшчэ адно прыемнае знаёмства: жыхары райцэнтра Ларыса Аркадзьеўна і Сяргей Васільевіч Крахоткі, а таксама брат жанчыны Сямён Аркадзьевіч Байкоў не толькі з лёгкасцю пераклалі ўсе прапанаваныя беларускія словы, а і дадалі, што “вясёлка”, гэта не толькі “радуга”, а і грыб, які лічыцца лекавым. А яшчэ брат і сястра прыгадалі родную школу – Слабадскую васьмігодку – і настаўніцу беларускай мовы Зінаіду Фамінічну Красько, якой і абавязаны трывалымі ведамі. Апроч таго Ларыса Аркадзьеўна падзялілася з намі, што адна з любімых рэчаў у яе гардэробе – блузка з беларускім арнаментам.
У тым, што старэйшае пакаленне ведае родную мову і любіць рэчы айчынных вытворцаў, мы дакладна ўпэўніліся. А вось што скажа на гэты конт моладзь? Зрэшты, старшакласнікі Паліна Аўласенка і Яраслаў Севярын рэпутацыю нашай школы не сапсавалі. Ведалі нават тое, што на фабрыцы “Нёман” крышталь вырабляюць.
Шчыра кажучы, шкада нам было апытанне завяршаць – столькі прыемных эмоцый, новых знаёмстваў і ведаў за гэты час атрымалі. А галоўнае, упэўніліся, што жыхары і госці нашага раёна – сапраўдныя патрыёты, якія цэняць роднае, сваё!
Матэрыял падрыхтавалі ўдзельнікі
Клуба юных рэпарцёраў Ганна БЕХАВА, Вікторыя ГЛІНСКАЯ, Ганна ДУБРОЎСКАЯ,
Арына КАРЭЙША, Дар’я КЛАЧОК,
Ганна КОРШУН, Аліса ПІНЧУК,
Любава ЦІХАНЕНКА.
