Стимул для уверенного старта или Как на Ушаччине выполняется областная программа по поддержке молодых специалистов животноводческой отрасли?

Сельское хозяйство

Каля 1000 маладых дыпламаваных аграрыяў штогод папаўняюць прадпрыемствы АПК нашай вобласці, аднак праблема з кадрамі ўсё роўна застаецца вострай. Асабліва гэта датычыцца спецыялістаў жывёлагадоўчай галіны: так, на цяперашні час у гаспадарках рэгіёну не хапае прыкладна 120 ветурачоў і 140 заатэхнікаў. Відавочна, што галоўная прычына такой сітуацыі – нізкі працэнт замацавання маладых кадраў. Разумеючы гэта, абласное кіраўніцтва два гады таму пайшло на беспрэцэдэнтны крок: стымулявала выпускнікоў ВНУ і каледжаў адпаведнага профілю штомесячнай тысячарублёвай даплатай да асноўнага заробку, калі яны заключаць з прадпрыемствамі інтэграцыйных аб’яднанняў кантракт на пяць год. Сродкі на заахвочванне закладзены ў абласны бюджэт, а выплочваюцца яны ў першыя тры гады працы.

Галоўны заатэхнік ААТ “Ільюшынскі П.Салаўёў.

Па інфармацыі аблсельгасхарча, атрымальнікамі “бонуса” зараз з’яўляюцца каля 70 маладых спецыялістаў Віцебскай вобласці.

Прынамсі, мы ўжо звярталіся да гэтай тэмы, калі расказвалі пра ветурача КУСГП “Глыбачаны” Алесю Дзенісёнак, якая была ў ліку “першых ластавак” наватарства. Тым часам пяцігадовы кантракт з ушацкімі гаспадаркамі заключылі яшчэ два спецыялісты: ветфельчар “Сафійскіх дароў” Анастасія Васільева і галоўны заатэхнік “Ільюшынскага” Павел Салаўёў. З апошнім мы і вырашылі пазнаёміцца бліжэй.

Родам хлопец з аграгарадка Машканы Сенненскага раёна. Да аграрнай справы звыклы: працаваў з бацькам на камбайне, а дома заўсёды трымалі жывёлу, у тым ліку і кароў. У Горацкую сельгасакадэмію паступіў ужо пасля службы ў арміі, а ў ліпені прыбыў на сваё першае працоўнае месца.

Сустрэў нас Павел на ільюшынскім комплексе, дзе размешчана 950 галоў жывёлы з 1704 наяўных зараз у гаспадарцы. Пад яго ўвагай і іншыя аб’екты: на старасельскай ферме знаходзяцца дойны статак і цельныя цялушкі, у Жарах – перадзлучныя, а ў Сержанах на бяспрывязным утрыманні стаіць 171 карова. Было відавочна, што за паўгода працы галоўны заатэхнік няблага асвоіўся на сваёй пасадзе, бо не толькі добра арыентаваўся ў паказчыках, а і аналізаваў сітуацыю, ведаў па імёнах і прозвішчах мясцовых жывёлаводаў.

– Увайсці ў курс спраў дапамог загадчык комплексу Эдуард Леанідавіч Абаньшын, вопытны работнік, да якога можна звярнуцца за любой парадай. Прыемна працаваць у звязцы з нашым галоўным ветурачом Уладзіславам Хубяцовым – маладым спецыялістам, які прыйшоў у “Ільюшынскі” на год раней за мяне. Літаральна з усімі я знайшоў агульную мову, ну а дырэктару таварыства Сяргею Анатольевічу Халімоненку фактычна абавязаны тым, што прыехаў на Ушаччыну. Варыянтаў па размеркаванні было шмат, у тым ліку і ў больш заможныя гаспадаркі, але “Ільюшынскі” прывабіў домам з выгодамі, ды і падчас практыкі ўсё задаволіла, а яшчэ спадабалася, што тут шмат моладзі, – расказвае Павел.

Новы прафілакторый для малочных цялят узведзены сіламі ўласнай будаўнічай брыгады. Зараз яго абжываюць 46 маленькіх гадаванцаў, а гаспадарыць тут будзе старанная даглядчыца Святлана Дземідовіч.

Да слова, уласнае камфортнае жыллё было важным фактарам, бо летам хлопец стварыў сям’ю: яго абранніцай стала студэнтка гэтай жа акадэміі Анастасія, якая зараз вучыцца на апошнім курсе і пасля атрымання дыплома таксама плануе папоўніць штат “Ільюшынскага” – у якасці заатэхніка-селекцыянера. А ў гэтыя дні якраз прыехала ў Ільюшына на канікулы: у выдзеленым доме маладая пара адразу зрабіла касметычны рамонт, так што жыллё стала яшчэ больш утульным. Дзяўчына пакуль не ведае, ці будзе заключаць пяцігадовы кантракт і карыстацца грашовым бонусам – ёсць час усё ўзважыць. А вось яе муж пра сваё рашэнне не шкадуе: кажа, што 36 тысяч лішнімі для маладой сям’і дакладна не будуць. Гэта своеасаблівы трамплін, які дазволіць расправіць плечы.

“Ну вось добра, тры гады – з даплатай, а як потым прывыкаць да меншых даходаў у астатнія два?” – задаём субяседніку каверзнае пытанне. І чуем слушны адказ: “Затое павялічыцца стымул узнімаць вытворчасць на яшчэ больш высокі ўзровень, а за добрыя вынікі атрымаем даплаты!”. У чым жа ён бачыць рэзервы росту надояў і прываг, якія ў цяперашні час ніяк не радуюць? Канечне, гэта захаванне працоўнай дысцыпліны і вытворчай тэхналогіі. Справіцца з першым складана: даяркі і даглядчыцы тут у асноўным сумленныя, а вось да іх памочнікаў шмат пытанняў. Ну а другое якраз у многім залежыць ад заатэхніка. Павел старанна кантралюе працэс даення і кармлення, сочыць за тым, каб належным чынам апрацоўвалася абсталяванне, а рацыён адпавядаў патрабаванням – для кожнай групы жывёлы яны розныя: напрыклад у кароў перад ацёлам большая доля сухіх кармоў, а ў дойных – сакавітых.

– Кармоў, у прынцыпе, хапае. Малышам даём якасную “адзінку”. Канечне, хацелася б пастаянна мець камбікорм-канцэнтрат КК-61 для высокапрадукцыйных кароў: калі летам ім падкормлівалі буронак, малако прыкметна плюсавала, але зразумела, што на гэта патрэбны значныя сродкі, – разважае малады спецыяліст. – А ўвогуле мне здаецца, што ў гаспадарцы робіцца нямала, каб выправіць паказчыкі ў жывёлагадоўчай галіне. Паляпшаюцца пашы: быў, напрыклад, здзіўлены, што тутэйшыя гурты амаль пастаянна пасвіліся на канюшыне. А паглядзіце, які цудоўны прафілакторый мы ўчора засялілі цяляткамі! Канечне, слабым месцам з’яўляюцца хваробы. Тут некалькі год не было ўласнага ветурача, таму мусім спадзявацца, што з прыходам спецыялістаў сітуацыя палепшыцца. Так, надоі пакуль сціплыя, у нас шмат галоў у запуску, але ў снежні ўжо было 25 расцёлаў (зараз гэтыя кароўкі даюць па 16 літраў), чакаем папаўнення і ў студзені, у сакавіку-красавіку з’явіцца прыплод у першацёлак, так што спадзяемся на істотны прырост. Магчыма, гэта юнацкі аптымізм, але ж без веры ў прагрэс проста не варта брацца за работу. Таму мушу спадзявацца, што пачатак кар’еры прынясе добры плён і мне, і гаспадарцы, якая так гасцінна мяне прыняла.

Наталля БАГДАНОВІЧ.



Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *